تدریس ترازمند (101 آموزه برگرفته از تجربه زیسته آموزشی)

انسان موجودی زبان‌مند، زمان‌مند و مکان‌مند است. یعنی ابعاد و ژرفای فهم او از خدا، خود و دیگران، در ظرفیت‌های زبانی، قابلیت‌های زمینه‌ای و موقعیت‌های زمانه‌ای رخ می‌دهند. این رخداد‌ها، همانا تجربه‌های گوناگون در چارچوب زندگی بشری‌اند. تجربه‌هایی که صاحبان آنها و دیگر مشتاقان می‌توانند از آنها به «قدر قدرت» استنباط خود، درس‌هایی (=آموزه‌هایی) فرا بگیرند. نگارنده در بخش اول کتاب حاضر کوشیده است تا ضمن تشریح اصطلاح تجربه زیسته، مبانی سبک تدریس خود- که آن را ترازمند نامیده- توضیح دهد. او سپس در بخش دوم در قالب دو نوشتار، صدویک آموزه روشی (سبکی) و منشی (رفتاری) را که از تجربه تدریس خود برگرفته، ارائه می‌کند.